SMEULEND-VOETBAL DAT BEGON IN DE JAREN ZESTIG, PAL NA DE WATERSNOODRAMP

DE OLYMPIANEN VERSUS DE ORANJEBLAUWEN

SPORTIEVE SPANNINGEN NOG STÉÉDS IN DE LUCHT

Het broeit, smeult, op sportief gebied al zó lang tussen Olympia ’60 en VV ONI. Iedereen die de kleuren van hún club vertegenwoordigd, laat zich daarin meezuigen. Dat begon al in 1960 met onschuldig onderling gesar. Waagde het niet te verliezen. De bespottingen, zeker in sportief opzicht waren dan daar. Niemand gunde elkaars opmars. Al moet je de verhoudingen niet he-le-maal als zwart-wit zien. Maar tussen de kalklijnen was er geen ontkomen aan. Als je verloor was je meestal zwaar benadeeld. Nee men verloor nooit terecht!

’S GRAVENMOER WILDE ZÓ GRAAG

ZELFSTANDIG BLIJVEN:

Verdeeld, niet verbonden met elkaar. Wanneer was die toevoeging ook alweer? Die verandering in het indrukwekkende verleden van ’s Gravenmoer, met nog enkele anderen lotgevallen naar het huidige grotere Dongen? Was dat niet in 1997? Voor vele ’s Gravenmoerenaars nog steeds een soort van vloek, walging, en men voelt zich tevens gebrandmerkt voor het leven. Die men ”nu” nog per direct zou willen verdrijven. Of willen herschrijven. We voelen ons ”nu” als het vijfde wiel aan de wagen. Zo klinkt het heden ten dagen tenminste uit vele ’s Gravenmoerse-monden. Vooral onder de ouderen.

Wij zijn nu in ”hun” ogen, de bouwval van de reorganisatie van destijds. Een behoorlijk deel van de bevolking heeft Dongen gevoelsmatig, min- of meer de rug toegekeerd. Van enige verbondenheid met de van oudsher leerlooierijen-plaats is nauwelijks sprake. Al raken de plaatsaanwijzingen elkaar haast. Verrijzen aldaar nieuwe gebouwen als woekerende paddenstoelen uit de grond. Wordt ook daar de infrastructuur constant verbeterd. De lokale politiek is slechts moeizaam richting ’s Gravenmoer te bewegen. ’s Gravenmoerenaars zijn per definitie niet ”tegen” Dongenaren, maar men zou zo graag weer zelfstandig willen zijn. Een beetje auteur zou overigens een boek kunnen schrijven over Olympia ’60, DVVC en VV Dongen. Deze drie dorps-voetbalverenigingen komen, laten we het noemen, uit de hoofdstad van deze in 1997 met een simpele bureaucratische-hamerslag aan elkaar gelijmde kernen. VV Dongen heeft zich de laatste decennia echter wel op knappe wijze bij de elite geschaard van het voetbalgebeuren en manifesteert zich nu nog steeds daar. Zij staan wat dat betreft model voor het gezicht van Dongen.

Een spelmoment uit een wedstrijd tussen Olympia ’60 en VV ONI. (Fotograaf: Jan Oomens)

DUELS MET “EXTRA” LADING:

Olympia ’60 en DVVC  spelen op een veel bescheidener niveau. Met Olympia ’60, gelegen in Dongen-zuid en spelend op Sportpark Crispijn heeft VV ONI in het verleden en ook nu nog steeds menig treffen op het plaatselijk affiche mogen laten afdrukken. De aversie onderling is er al zes decennia.  Als men van elkaar won, werd er steevast onder de fanatiekelingen geroepen , ”we hebben het weer geflikt, het seizoen is gered.”

Tja bij een onvervalste derby horen dat soort teksten. Olympia ’60 is ontstaan in 1960. Echter is de naam afgeleid van de Olympische spelen die gehouden werden in, ook 1960! De inspiratie voor het huidige tenue is het Rotterdamse Feijenoord. Een fanatiek Feijenoord-supporter zat destijds in de  oprichting commissie. Dat men op zaterdag ging spelen heeft niets met religie van doen. Zo zijn hun eigen woorden! Een samenloop van omstandigheden.

In de stoffige programma’s van de KNVB komen we voor het eerst een confrontatie tegen in 1961. Tussen de ”nu” op papier zijnde dorpsgenoten. Dat op exact 10 februari 1961. Tien februari 1961, dat moet een winterdecor geweest zijn. De temperatuur schommelde in desbetreffende maand tussen de  -13 graden en + 4 graden Celsius!  Het was nog geen ontmoeting tussen de vaandeldragers! Maar een iets meer bescheidener onderonsje tussen Olympia ’60 2 en VV ONI 3.

De echte doorbraak van de arbeidersclubs in onderlinge duels kwam op 21 september 1963 in Dongen. In een totaal ander maatschappelijk beeld. Geen internet, amper TV. Berichten werden net niet meer met postduiven verstuurd. Anders had bij de overwinning op 7 november 1964, dat met 3-2 voor VV ONI, de duivendienst de overwinningstijding kunnen brengen. Dan had een klein stratenfeestje los kunnen barsten. Alles-of-niets duels waren het en dat zullen het hoogstwaarschijnlijk altijd blijven. In de toekomst zal er altijd weer historische bagage bij komen tussen deze twee verenigingen. Sentimenten zullen blijven opspelen, extra worden aangezwengeld. Dat maakt deze ontmoetingen zo mooi.